Η δική μου κατάθεση, όπως έχει αναρτηθεί πρόσφατα στο Rethinking AIDS, είναι η εξής:

Θεωρώ πως είναι απαράδεκτο, ανήθικο και εγκληματικό να αποκρύπτεται μέρος της αλήθειας όταν έχουμε να κάνουμε με ένα ζήτημα ζωής και θανάτου.

Βρέθηκα “οροθετική” πριν από 24 χρόνια, το 1985. Εμαθα ότι υπάρχει αντίθετη  άποψη πάνω στο ζήτημα μόλις το 2006, 21 χρόνια αργότερα. Αφότου είχα πάρει τη συνταγογραφημένη θεραπεία του AIDS επί 12 χρόνια επειδή νόμιζα ότι δεν είχα άλλη επιλογή. Εφτασα στα πρόθυρα του θανάτου ξανά και ξανά από τις παρενέργειες των φαρμάκων, ήταν ένας εφιάλτης χωρίς τέλος.

Δεν θα έπρεπε να ήξερα νωρίτερα ότι υπήρχε και άλλη άποψη πάνω στο θέμα; Και να αποφασίσω για τον εαυτό μου ποιά λύση θα ακολουθούσα;

Αφού είδα την εικόνα στο σύνολό της σταμάτησα τη θεραπεία, τις εξετάσεις και τη συμβουλευτική του AIDS στις 23 Απριλίου 2007, και επανέκτησα την υγεία μου. Ζω ευτυχισμένη τώρα με τον σύζυγό μου, ο οποίος μου αποκάλυψε την άλλη πλευρά του AIDS.

—

Στις 8 Ιουλίου 2009 κατέθεσα μέσω του δικηγόρου μου Χρήστου Παρίση αγωγή σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου διεκδικώντας το ποσό των 6 εκατομμυρίων ευρώ ως αποζημίωση για την ηθική, σωματική και ψυχική βλάβη που υπέστην. Η υπόθεση θα εκδικαστεί σε εύλογο χρονικό διάστημα.

—

Στο βιβλίο  Αντίο AIDS! (εκδόσεις Οξύ, 2008) παρουσιάζω τα αποτελέσματα της έρευνας πάνω σε ό,τι μου συνέβη: Eφόσον δεν μολύνθηκα ποτέ από τίποτα πώς προέκυψαν όλα αυτά τα μαρτύρια για μένα και τους γύρω μου, ποιός νόμιζα ότι έφταιγε, ποιός έφταιγε πραγματικά, τι ήταν κάθε φορά αυτό που απέδιδαν στον υποτιθέμενο ιό HIV; Και τι κάνουμε αφότου διαπιστώσουμε ότι η ζωή μας βασίστηκε για 20 χρόνια σε ένα Μεγάλο Ψέμα;

Επιχειρώ ακόμα να καταλάβω πώς προέκυψε αυτή η καθολική εξαπάτηση και, παρότι ήμουν τόσο τυχερή ώστε να ξεφύγω από τις δαγκάνες της πριν προλάβει να με σκοτώσει, πώς γίνεται να συνεχίζει ακάθεκτη. 

Το βιβλίο βρήκε θερμή υποδοχή από τον ανεξάρτητο εκδοτικό οίκο Impact Investigative Media Publications στην Αγγλία που ανέλαβε και πραγματοποίησε την έκδοσή του σε χρόνο ρεκόρ. Ηδη διατίθεται στα αγγλικά μέσω Amazon.com και Amazon.co.uk σε όλο τον κόσμο….

Ξαφνικά απέκτησα τόσους φίλους που δεν είχα ποτέ. Ηδη στην Αθήνα συνάντησα μέσα σε έναν χρόνο την Ιωάννα, την Αλεξάνδρα, τον Αρη, τον Γρηγόρη, τον Χρήστο Σ., τον Χρήστο Α., την Ελευθερία, τον Δημήτρη Σ., τον Δημήτρη Χ., την Φωτεινή, την Αννα, τον Διονύση,  τον Γιάννη, τον Γιώργο, τον Νικόλα, τον Πάνο, τον Κωνσταντίνο, τον Μιχάλη που βιώνουν την ίδια αλλόκοτη πραγματικότητα: Επισήμως δεν υπάρχουμε – πρώην ασθενείς του AIDS! – αλλά εμείς είμαστε πιο υγιείς και δυνατοί από ποτέ. Τις προάλλες, 14 Φεβρουαρίου 2009, του Αγίου Βαλεντίνου, το γιορτάσαμε με ένα ακόμα πάρτυ στο σπίτι του Αρη. Ημασταν κάπου είκοσι άτομα.  Στις 24 Απριλίου 2009, γιορτάσαμε τα 25 χρόνια από την έναρξη της φάρσας του AIDS. Γίναμε πολύ περισσότεροι αυτή τη φορά.

Στο μεταξύ η παρέα μας διευρύνεται και ενισχύεται απο άτομα του εκτοπίσματος της γιατρού Dr. Juliane Sacher από τη Γερμανία και άλλων γιατρών και δικηγόρων που μπορούν  να βοηθήσουν.  Εγκαινιάσαμε ένα φόρουμ για την ανοιχτή παρέα των Φίλων.

—

Ολοι ξέρουμε πια ότι το λεγόμενο τεστ αντισωμάτων, αυτό που μας έβγαλε θετικούς, δεν ανιχνεύει τον ιό HIV ούτε τα αντισώματά του. Το γράφει η κατασκευάστρια εταιρεία “Abbott” στο εσώκλειστο φυλλάδιο, το οποίο δεν μας δείχνουν ποτέ. Χώρια που ο ιός HIV δεν έχει εντοπιστεί ποτέ και πουθενά (γι’ αυτό δεν μπορεί να τον ανιχνεύσει και το τεστ), ούτε έχει αποδειχτεί ότι – αν υπάρχει – προκαλεί το AIDS.

Αλλά ας δούμε το περίφημο τεστ ανίχνευσης του ιού – εφεύρεση του Γκάλο κι αυτό, σε συνεργασία με την Abbott:….

Λόγο μεγάλης έκτασης του άρθρου δεν το παρέθεσα ολόκληρο. H συνέχεια αυτού του συγκλονιστικού άρθρου είναι εδώ:

http://www.hivwave.gr/pages/index.php