Στελέχη πολυεθνικών συζητάνε κάπου στο Μανχάταν.
Ο Αμερικανός με απελπισμένο ύφος εξομολογείται στους άλλους: «Με την Παγκόσμια Κρίση αναγκαστήκαμε να κλείσουμε 3 εργοστάσια»…
Ο Γερμανός προσπαθεί να τον καθησυχάσει: «Και εμείς απολύσαμε 40.000 υπάλληλους, Τζον, μη στεναχωριέσαι…»
Ο Έλληνας τους κοιτάζει και λέει και αυτός με θλιμμένο ύφος: «Αφήστε, και εμείς αναγκαστήκαμε να απολύσουμε 40 βουλευτές»…











Το πιο τραγικό χαρακτηριστικό σ’ αυτό το ανέκδοτο, είναι ότι σχεδόν κανένας Έλληνας δεν πιάνει το αστείο. Μας έχουν κάνει να θεωρούμε αυτονόητο ότι οι βουλευτές… δουλεύουν για κάποια πολυεθνική…
Δυστυχώς, ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα, από την κορυφή του (βουλευτές, δικαστικοί) μέχρι τη βάση του (δημόσιοι υπάλληλοι), είναι βαθιά άρρωστος και διεφθαρμένος και δεν υπερασπίζει τον εαυτό του, διατηρώντας κάποιο επίπεδο και κάποια προσωπική αυστηρότητα.
Δεν γενικεύω. Δεν είναι όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι διεφθαρμένοι. Αλλά η ανοχή των τίμιων απέναντι στους διεφθαρμένους, χρωματίζει αρνητικά ολόκληρο το Δημόσιο.
Αν οι δημόσιοι υπάλληλοι θέλουν να διατηρήσουν τα δικαιώματά τους, πλησιάζει ο καιρός που θα πρέπει να θυμηθούν και τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες τους…
Έχεις κάτι με τους δημόσιους υπάλληλους ? :)
( … θέλω να δώ αν έπιασες το αστείο)